Leo werkte eerder als adviseur en secretaris binnen uiteenlopende organisaties, waaronder het ministerie van Binnenlandse Zaken, de zorgtak van Defensie, de V&D en diverse zorginstanties. In zijn privéleven leerde hij de zorg van een andere kant kennen. Hij heeft een dochter met zwaar autisme en is mantelzorger voor haar. ‘Ik weet daardoor hoe het is als je niet in het reguliere systeem past. Zij doet nu eindexamen vwo en dat gaat hartstikke goed, doordat zij dit op haar eigen manier mag doen. Als dat niet had gekund, was zij wellicht wel een van de talenten van OpenDoor geworden.’ Daarnaast hadden Leo en zijn vrouw drie pleegkinderen in huis en is hij vrijwilliger bij Stichting ZON, dat meervoudig gehandicapte kinderen opvangt op scholen.
De sfeer binnen OpenDoor raakte hem meteen. ‘OpenDoor heeft een uniek DNA: iedereen die hier werkt is enorm toegewijd, betrokken en bevlogen. Dat merk je alleen al aan de bereikbaarheid. Het stopt voor collega’s niet bij kantoortijden; ook daarbuiten nemen ze de telefoon op als een talent of collega belt. Daarnaast leveren ze maatwerk. De menselijke maat staat voorop en dat vind ik heel belangrijk. Dat gebeurt niet overal in de zorgwereld. Ik zie hier echte aanpakkers, mensen die hun schouders ergens onder zetten. En de warmte en verbinding passen bij mij.’
Leo kijkt uit naar de samenwerking met het sterke managementteam. ‘Fantastische mensen met een breed netwerk, die vanuit hun betrokkenheid en inhoudelijke expertise het schier onmogelijke doen in een indrukwekkend tempo.’ Zelf wil hij bijdragen op strategisch en beleidsmatig vlak, onder meer door vooruit te kijken. ‘Wat denken we dat over vijf jaar nodig is? Waar ligt de waarde van OpenDoor in de vragen van de toekomst?’ Ook is hij benieuwd naar de systemen binnen de organisatie en de efficiëntie en effectiviteit daarvan. Hij ziet hoe collega’s vol passie een stap extra zetten en wil onderzoeken of de werkwijze hen voldoende ruimte geeft om dat te doen waar zij goed in zijn en energie van krijgen.
Daarnaast kijkt Leo naar samenwerkingen buiten de organisatie. ‘We moeten het als zorgorganisaties samen doen. Ieder heeft zijn eigen kracht. Daar moet je zuinig op zijn, net zoals op de oorsprong en het DNA van OpenDoor.’ Zijn eigen bevlogenheid sluit daar naadloos bij aan. ‘Dit is dan wel werk, maar het voelt als een cadeautje. De energie, betrokkenheid, de inhoud en de mensen. Als ik dat zo zie, denk ik: goh, wat bijzonder om daar een rol in te mogen spelen.’
