Deze week is het herfstvakantie en dan weet Chakib één ding zeker: hij gaat de talenten missen. “Mijn werk bestaat niet alleen uit ellende, problemen oplossen en de-escaleren, maar ook veel lachen en grapjes maken. Weet je nog hoe het vroeger was om een tussenuur op school te hebben? Het is nu alsof ik de hele dag tussenuur heb.”
De verhalen achter de talenten hebben hem verbaasd. Hoeveel zij meemaken achter de voordeur en hoe ze daarmee omgaan. “Dan denk ik weleens: zo, jij kunt wel heel goed een masker opzetten. En steeds weer een ander masker, hè. Tegen de leraar doen ze zo, tegen de andere kinderen zo en tegen mij weer anders.”
Hij probeert de persoon te zijn bij wie de talenten hun masker afzetten en zich uiten. “Door me in te leven. Is het een jongen die veel op straat leeft, dan pas ik me daarop aan. Ik probeer terug te gaan naar wat ik fijn vond toen ik hun leeftijd had. Ik wil de kinderen laten voelen dat ik te vertrouwen ben, dat ik een gelijke ben en geen autoriteit die hen even de les komt lezen.”
Chakib weet: als je goed kijkt, dan zie je hoe het echt met een talent gaat. “Zeker als je iemand al heel lang kent, zoals sommige leerlingen die hier al jaren rondlopen. Met hen kan ik lezen en schrijven, we hebben een band opgebouwd en dat is goud waard.”
Hij geeft een voorbeeld van zijn aanpak. “Een jongen werd uit veiligheidsoverwegingen opgesloten in het technieklokaal. Hij was aan het schreeuwen en met gereedschap aan het gooien. Ik zag tien leraren van een afstandje naar hem kijken. Dat is niet mijn manier. Ik ging het lokaal binnen, ook al werd me dat afgeraden. Ik probeerde hem te kalmeren. Hij schreeuwde alleen maar: ‘Kom niet te dicht bij mij, ga weg.’ Hij bleef ondertussen maar spullen door het lokaal gooien. Ik besloot mee te gaan doen. Dat kwam in me op en het werkte. Hij werd rustiger. Hij ging van helemaal zwart voor zijn ogen naar weer wat contact met de aarde. Op een gegeven moment kon ik hem mee naar buiten nemen, naar een veilige omgeving. Dit alles gebeurde puur op gevoel.”
Bovenal hoopt Chakib een rolmodel te kunnen zijn voor de kinderen. “Ik wil laten zien: met hard werken en het goede doen kun je ook bereiken wat je wilt bereiken.”
