Het is een les die Demi van den Bemd in het afgelopen jaar bij Stichting OpenDoor leerde. Demi werkt op de dagbesteding en maakt daar van alles mee met allerlei talenten en in allerlei situaties. “Ik probeerde in het begin steeds meteen perfect te reageren, wilde het probleem wegnemen en het talent ontlasten. Alleen, als er zo’n makkelijke oplossing was, dan zaten zij ook niet bij ons in de dagbesteding. Ik heb geleerd eerst goed te luisteren en te leren wat er speelt, voor ik aan een oplossing ga denken.”
Dat heeft even tijd nodig. “Je maakt bij ieder talent op een andere manier contact, maar door goed te luisteren en het talent te leren kennen, leer je beter te begrijpen hoe je het best kunt reageren.” Wat het talent echt dwarszit, komt niet zomaar aan het licht, weet Demi inmiddels.
Ze geeft een raak voorbeeld. “Eén meisje wil heel graag terug naar school, maar dat gaat nu nog niet. Tijdens de onderwijsmomenten op de dagbesteding schiet ze vaak in de weerstand. Dan is alles een ‘nee’. Ik bedacht een andere opdracht voor haar, maar ook die wilde ze niet doen. Ik ben toen met haar in gesprek gegaan, om haar te begrijpen. Toen kwam het hoge woord eruit: ze wil niet falen. Ze voelt zich al dom, omdat ze zo lang niet naar school is geweest.”
Dat ze dit uit, is volgens Demi al een grote overwinning: ze durft zich kwetsbaar op te stellen. “Nu kan ik daar rekening mee houden. Als zij de volgende keer weer in de weerstand schiet, neem ik haar apart, bied ik haar nabijheid en luister ik naar haar. Hopelijk raken we die weerstand zo een beetje kwijt.”
Demi geeft aan dat ze veel heeft aan haar collega’s op de dagbesteding. “We evalueren soms samen of ik bel ze even op en dan leg ik een situatie voor. Van die feedbackmomenten heb ik veel geleerd. Sommigen hebben al veel ervaring in dit werk. Ik vraag hen ook vaak: zeg het tegen me als je iets ziet wat beter kan. Daar kan ik alleen maar beter van worden.”
