“Ik wilde alles graag perfect doen toen ik net bij OpenDoor begon. En met perfect bedoel ik: alles in drievoud verantwoorden bij verwijzers – die dan reageerden met een ‘ok, dankjewel’ – en alle beschreven doelen zo snel mogelijk halen. Alleen is het in ons werk soms juist nodig om een stapje terug te doen en eerst verbinding te maken, om vervolgens te kunnen begrijpen waarom een talent doet wat-ie doet.”
“Ik moest een paar keer op mijn snuit gaan om dat te leren. Uiteindelijk merkte ik dat het heel goed werkte om te vertragen. Bijvoorbeeld bij een meisje dat in het begin nergens voor open stond. Ik kreeg een heel concreet doel van de verwijzer: ze moest terug naar school. Maar ze wilde in het begin niks van mij weten. Ze lag onder de dekens en had absoluut geen zin in één-op-één-begeleiding. Ik heb de eerste vier keer alleen maar naast haar bed gezeten. We voerden gesprekjes over haar hobby’s. Ze had veel interesse in gamen. Ik heb daar niks mee, maar probeerde daar toch een gesprek over te voeren met haar. Daardoor voelde zij zich gezien en gehoord.”
“De volgende stap was een blokje om lopen met zijn tweeën. Uiteindelijk heeft ze na anderhalf jaar, langer dan de verwijzer voor ogen had, wel mbo niveau 4 afgerond. Het is aan ons om de vertaling te maken van de theorie van een verwijzer naar de praktijk en te checken hoe haalbaar de gestelde doelen zijn.”
“Verandering laat zich niet afdwingen. Je kunt iemands leven niet ineens compleet veranderen, maar wel samen kleine stapjes vooruit zetten. Het begint bij het gevoel dat je het talent geeft. Het gevoel dat je het talent ziet, hoort en er voor het talent bent.”
Wil jij aan de slag als ambulant begeleider bij OpenDoor? Solliciteer via deze link.
