Voor ambulant begeleider Jarmo Wierikx (27) komt een droom uit: hij gaat aan de slag als teammanager/spelersbegeleider bij NAC Breda. Dit betekent wel dat hij afscheid moet nemen van OpenDoor. Dat doet hij met een lach en een traan. "OpenDoor is zo'n warm bad."
Jarmo herinnert zich de reactie van zijn vader nog goed. “Die kwam niet uit zijn woorden. Hij bleef een minuut lang stil. En daarna zei hij huilend: ‘Top, top, top.’ Volgens mij bevestigde dit nieuwtje voor hem dat de opvoeding was gelukt, haha.”
Het was zijn vader die Jarmo meenam naar NAC, toen hij nog maar 5 jaar oud was. Zoals het diens opa was die zijn vader kennis liet maken met de Bredase voetbalclub. De geel-zwarte clubkleuren stromen door de aderen van de familie Wierikx. “Ik begon op het familievak in het stadion, maar verhuisde later naar een fanatieker vak, ging mee naar alle uitwedstrijden en hielp bij sfeeracties. NAC is echt mijn passie. Praat je over NAC, dan praat je over mij – en andersom. Er gaat geen dag voorbij dat ik het niet over NAC heb gehad.”
22 jaar na zijn kennismaking met de club ziet Jarmo zijn droom uitkomen: hij gaat voor NAC werken. Hij wordt de teammanager annex spelersbegeleider van het eerste elftal. Voor weinig andere banen had hij OpenDoor verlaten. “Ik had hier met heel veel plezier nog jaren gewerkt. Alleen was dit écht een kans uit duizenden.” Hij gaat bij NAC zijn passie voor de club combineren met zijn passie voor het helpen van mensen. “Ik zal spelers ondersteunen bij allerlei praktische zaken. Denk aan het zoeken van een woning voor buitenlandse spelers, een school voor hun kinderen, maar ook aan het indien nodig laten repareren van bijvoorbeeld hun cv-ketel. Daarnaast is het mijn taak om alles rondom (uit)wedstrijden goed te organiseren voor het eerste elftal. Ook krijg ik de mentale ondersteuning van de spelers als taak. Daar komt mijn ervaring binnen OpenDoor heel goed van pas. Bij NAC wordt het ook belangrijk om een sterke verbinding op te bouwen met de spelers, waardoor ze voelen dat ze met al hun vragen en zorgen bij me terechtkunnen.”
Het is een droom die uitkomt, maar Jarmo vindt het ook lastig om OpenDoor achter zich te laten. “Ik heb met mijn talenten een bijzondere band opgebouwd. Ik vond het heel moeilijk om hun te vertellen dat ik wegging. Zij vonden dat ook jammer. Gelukkig weet ik dat ze in goede handen zijn bij mijn collega’s. We hebben uitgebreid gezocht naar de juiste match tussen begeleider en talent en zo zijn er goede koppels ontstaan.” Jarmo gaat ook zijn collega’s missen. “Het is zo’n warm bad binnen OpenDoor, het contact is altijd top. Iedereen die bij OpenDoor werkt, heeft naast veel expertise ook een groot hart. Anders kun je dit werk niet doen. Je moet je in kunnen leven.”
Ten slotte gaat hij het werk ook missen. “Je mag bij OpenDoor naast het talent staan, ze aanhoren, helpen vanuit begrip. Het is zulk divers werk, ieder talent is anders. Daarnaast heb je heel veel vrijheid in hoe jij je begeleiding inricht. Dit alles maakt het zo mooi.”
Jarmo vindt de manier waarop OpenDoor hem uitzwaait typerend voor de omgang. “Ze waren heel trots. Ze weten wat NAC voor mij betekent en gunnen het me van harte.”
Word jij de opvolger van Jarmo? We zoeken een ambulant begeleider! Solliciteer via deze link.
